پیام «جعفری جلوه» به جشن منتقدان

 

سینمای ملی، نقد ملی می‌طلبد منتقدان و نویسندگان مدیران واقعی سینمای ایرانند

 

 معاون سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در پیامی به جشن منتقدان نوشت:بی شک سینمای ملی نقد ملی ویژه خویش را با مبانی هویت گرائی واقع نگری و امید آفرینی اما بی غرض می طلبد.

  

 

به گزارش  روابط عمومی معاونت سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی،متن پیام معاون سینمایی این وزارت خانه که دیشب به علت تراکم برنامه ها و طولانی بودن مراسم قرائت نشد با این شعر آغاز می شود که:«نقدها را بود آیا که عیاری گیرند تا همه صومعه داران پی کاری گیرند»

در این پیام آمده:کدام نقد؟ کدام نقاد؟ وکدام مبانی نقد را توان و عیاری است که زمانه را آنگونه که باید می سازد؟ این سئوال بدان جهت است که در ساختن و پرداختن زمانه از منظر نقد و نقادی انسانهای اندیشه ورز و هنرمند و دستمایه هایشان تردیدی نیست.امروز اصلی ترین شیوه مدیریت مؤثر عرصه فرهنگ و هنر در این سوی و آنسوی عالم، عمل به روشهای غیر مستقیم و نهفته و پنهان در مدیریت های حوزه های نشر و نقد است.

امروز کسی هنر و هنرمند را راهبری می کند که اول مدیریت عرصه های فضاسازی ، انتشار اطلاعات و آکندن محیط از پیام را در دست دارد، اطلاعات و پیامهائی که بی صدا و نام و هیاهو و گاه حتی بی خبر و غافلانه در هنرمند انگیزه می آفریند و او را خواسته و ناخواسته به سوی هدف مفروض به حرکت می آورد دوم کسی که نیازهای واقعی و غیر واقعی فردی و جمعی را بهتر و دوست داشتنی تر به چشم هنرمندان می کشاند تا برای پاسخگویی به آن نیازها قدم در راه و کار بگذارند و کسی که درمقام قضاوت و نقادی مقبولیت می یابد و با ابزار نقد و تفکیک آنچه سره یا ناسره می پندارد به تشویق یا تقبیح هنرمند می پردازد. مدیران واقعی و مؤثر عرصه فرهنگ و هنر در جهان امروز اینانند،ناشران و ناقدان، نویسندگان و منتقدان.

در ادامه این پیام می خوانیم:شمائید شما که فضا را می سازید و انگیزه ها را به این سو و آن سو جریان می دهید. و بایدها و نبایدهایتان سو و جهت میدهد و یا از سو و جهتی باز میدارد در یادتان باشد یا نباشد،این شمائید که سینمای ایران را راه می‌برید.پس در اصل مسئله تردیدی نیست اما کدام نقد؟ کدام نقاد؟ و کدام مبانی نقد چنان عیار و اصالتی دارد که سینمای این سرزمین را در ظرف و مظروف،در شکل و معنا، در بافت و ساخت و در مفهوم و زبان به سینمائی ملی رهنمون می باشد. سینمائی دینی ، شرقی و ایرانی ، سینمائی هویت گرا ، واقعیت نگر و امید آفرین، سینمائی که به نام و مرام ایرانی باشد حاوی جوهره وزین فرهنگ و منش پهلوانی مشحون از شکوه حماسه و ایمان و مملو از محبت و عشق است.بی شک این سینما نقد ملی ویژه خویش را می طلبد با همان مبانی هویت گرائی واقع نگری و امید آفرینی نقدی با چنین فرض هائی اما بی غرض

«چون غرض آمد نظر پوشیده شد

صد حجاب از دل به سوی دیده شد»

نقد مملو از پیش فرض های اصیل اما بدون هیچ پیش داوری، نقد بی غرض ، نقد عالمانه ، نقد منصفانه ، و در یک کلمه نقد مشفقانه و طبیبانه

«کمال سر محبت ببین نه نقص گناه

که هر که بی هنر افتد نظر به عیب کند»

در این پیام با اشاره به جوهره حقیقی نقد آمده:در مکتب نقد ملی نقادی عیب جوئی نیست بلکه محک زدن پدیده با چهار ملاک و محک سنجش گر خیال حقیقت زیبائی و هویت است.مبانی چهارگانه که توأمان و مکمل یکدیگرند و نقد دینی شرقی و ایرانی را تعبیر و تفسیر می کنند همان اکسیر حیات بخش سینمائی که می تواند و می خواهد کلید پیشرفت و توسعه همه جانبه کشور باشد.

عزیزان بیائیم سینمای نجیب ، فضیلت پرور و انسان ساز سرزمینمان را بهتر و بیشتر یاری کنیم با نیاز آفرینی ، ارزش آفرینی، زیبا آفرینی و نگاه آفرینی

«من این ودیعه به دست زمانه می‌سپرم

زمانه زرگر و نقاد و هوشیاری بود

سیاه کرد مس و روی را به کوره وقت

نگاه داشت به هر جا زر عیاری بود

/ 0 نظر / 9 بازدید